Category: รถใหม่

ทุกคนคงรู้จัก เกาหลีใต้ ไม่ว่าจะรู้จักผ่านทาง นางในวังที่ชื่อ แดจังกึม ผ่านทาง เครื่องใช้ไฟฟ้าซัมซุง ที่ฝรั่งมังค่า เค้าพากันอ่านว่า "แซมซัง" เราก็คงต้องยอมรับว่า ในระยะหลังๆมานี้ เกาหลีใต้เป็นประเทศที่เติบโตขึ้นมาได้ด้วยความขยันขันแข็ง ทางอุตสาหกรรม อาจจะมีการเดินขบนประท้วงของสหภาพแรงงานอยู่บ้าง แต่ในภาพรวม ก็ยังถือว่า มีการเติบโตอย่างแข็งแกร่งและต่อเนื่อง กระนั้น เคยไหม ที่คุณจะมีประสบการณ์ไม่ดีกับสินค้าจากประเทศเกาหลี หลายคน เคย หลายคนไม่เคย แต่ผม เข้าข่ายทั้ง 2 กรณี ไม่ใช่เพราะแค่ฟังจากปาก หากแต่พบเจอมากับตัวเองเลยทีเดียว ถ้าด้านที่ไม่เคย ก็คงจะพอพูดได้เหมือนกันว่า จอ LCD ของซัมซุง ขนาด 17 นิ้ว ที่เป็นจอมอนิเตอร์ ของคอมพิวเตอร์เครื่องที่ผมใช้เขียนบทความให้คุณได้อ่านกันอยู่นี้ ตั้งแต่ซื้อมาเมื่อ 2 ปีก่อน มันก็ไม่เห็นจะก่อปัญหาใดๆให้ผมเลย แม้แต่ครั้งเดียว และนั่นฟังดูดีใช่ไหมครับ? แต่ถ้าคุณลองมาฟังประสบการณ์ในด้านที่ผม "เคยเจอด้านไม่ดีกับตัวเองมาแล้ว" ก็คงจะไม่แปลกใจ ผมพูดได้อย่างเต็มปาก ทั้งจากคุณภาพในการออกแบบ และการประกอบของรถตู้ Kia Pregio ที่มีชิ้นส่วนหลุดติดมือผมออกมา แค่ผมไปถูกเนื้อต้องตัวเขาเท่านั้น หรือกลิ่นอันแปลกประหลาดจากรถตู้ Kia Carnival ของลูกค้าอย่างคุณ […]

ใครที่ไปงาน มอเตอร์ เอ็กซ์โป ในปีนี้ คงจะได้มีโอกาสพบเห็น การเปิดตัวบนพื้นที่ ยิ่งใหญ่ ไม่แพ้ค่ายรถยนต์ญี่ปุ่นและยุโรป ของ โปรตอน กันไปบ้างแล้ว หรือใครที่ติดตามข่าวสารเรื่องรถยนต์มานานพอสมควร น่าจะคุ้นเคยกับชื่อของโปรตอน อยู่บ้าง ถ้าถามว่า โปรตอน คือใคร? คำตอบที่สั้นที่สุดในช่วงเวลาที่ผมไม่อาจจะสาธยายได้เต็มที่นัก ก็คือ เป็นบริษัทรถยนต์ หนึ่งในกลุ่มอุตสาหกรรม ที่ถูกก่อตั้งขึ้น จากแนวคิด ของดร.มหาเธร์ มูฮัมหมัด ในการผลิตรถยนต์แห่งชาติ โดยในระยะแรกนั้น เริ่มจากการร่วมมือแลกเปลี่ยนเทคโนโลยี กับมิตซูบิชิ มอเตอร์ส จนสำเร็จเป็นรูปร่างคันขายจริง ในชื่อ โปรตอน ซาก้า เมื่อราวๆ ปี 1986 การก่อกำเนิดของโปรตอนนั้น ได้แรงสนับสนุนจากภาครัฐบาล ถึงขนาดว่า ใช้แรงจูงใจทางภาษี เพื่อจะเปิดโอกาสให้ประชาชน ชาวมาเลเซีย มีโอกาสได้เป็นเจ้าของรถยนต์โปรตอนกันง่ายขึ้น แต่เมื่อผู้ใช้รถชาวมาเลย์ เริ่มพบปัญหาความไม่ทนทานพอ ของวัสดุที่นำมาประกอบเป็นรถ จนกลายเป็นคำพูดปากต่อปาก ทำให้โปรตอนเองต้องเร่งปรับตัว พัฒนาศักยภาพในด้านต่างๆ อย่างมาก ให้ทันกับการแข่งขันบนเวทีสากลโลก วันนี้ โปรตอน พร้อมจะบุกตลาดเมืองไทยแล้ว โดยตกลงให้ "พระนครยนตรการ" เป็นผู้จำหน่าย รถยนต์ประกอบสำเร็จรูป นำเข้าทั้งคัน […]

โดยไม่ทันตั้งตัว จู่ๆ ผมก็ได้รับแจ้งจากทางทีมงานพีอาร์ ของบริษัทโฆษณาโอกิลวี ว่า จะมีการเปิดตัวฟอร์ด เอสเคป ไมเนอร์เชนจ์ ในเมืองไทยกันเสียที เมื่อ 26 กันยายน 2007 ที่ผ่านมา ผมแทบจะลืมรถรุ่นนี้ไปเสียแล้ว แม้พอจะรู้มาบ้างว่า ฟอร์ด เซลส์ ประเทศไทย ยังไงๆ ก็คงต้องนำกลับมาขายอีกครั้งแน่ๆ เพียงแต่ผมคิดไปว่า มันควรจะเป็นงาน Motor Expo ธันวาคมนี้ ไม่ใช่ช่วงปลายเดือนกันยายน อย่างที่เกิดขึ้นไปแล้ว หลายคนที่ไม่ได้สนใจเรื่องรถนัก คงลืมเหมือนผมไปแล้วว่า ยังมีรถรุ่นนี้อยู่ในตลาด หลายคนเคยซื้อไปใช้แล้ว อาจจะไม่ประทับใจ จะจากตัวรถเอง หรือจากดีลเลอร์แต่ละราย แต่วันนี้ ฟอร์ด ตัดสินใจ นำเข้า เอสเคป ใหม่ กลับมาทำตลาดต่อเนื่องกันอีกครั้ง ท่ามกลางสภาพเศรษฐกิจที่ส่อแววว่าจะยังคงย่ำแย่ต่อไป แม้ว่าจะมีการเลือกตั้งผ่านพ้นไปก็ตาม แต่ในเมื่อชีวิตไม่สิ้น ก็ดิ้นกันต่อไป เพราะงานนี้ ฟอร์ด เองบอกอยู่กับปากแล้วว่า จะไม่ถอนตัวไปไหนอีก แต่จะอยู่ลงหลักปักฐานในเมืองไทยอย่างมั่นคง อย่างไรก็ตาม เหตุที่ ฟอร์ด เซลส์ ไทยแลนด์ เปิดตัว เอสเคป รุ่นไมเนอร์เชนจ์ ใหม่นี้ […]

28 ตุลาคม 2550 6.00 น. "อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้านั้นคงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่าคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้าคอย" (เพลง Season change โดย บอยด์ โกสิยพงศ์) บางครั้งการที่เราอดทนกับหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่เป็นใจนั้น แม้จะเหนื่อยหนักหนาแสนสาหัสเพียงใด แต่ผลของการรอคอยนั้น เชื่อเถอะว่า สวยงามเสมอ สิ่งที่ผมคาดว่าคงจะไม่ได้เห็นนั้น เช้านี้ ผมก็ได้เห็นในสิ่งที่อยากเห็นเสียที… แม้เราจะต้องตื่นกันตอน ตี5 และเตรียมตัวกันตอน 6 โมง ล้อต้อเริ่มหมุนตอน 7 โมงเช้า เพื่อจะเข้ากรุงโตเกียว ให้ทันเพียงพอที่จะมีเวลาช้อปปิ้ง 3 ชั่วโมง ก็ตาม โทรสัพท์วอล์กแมนของผม ที่อัดแน่นมาด้วยเพลงซึ่งเหมาะกับบรรยากาศ ในแบบที่ผมคาดคิดไว้แล้วตั้งแต่ตอนค้นหาข้อมูลของที่พัก เริ่มทำงาน… ภาพที่มองออกมาจากระเบียงกระจกห้องพัุกเปิดได้… มันช่างสวยงามอะไรเช่นนี้…. กวาดสายตาจากขวา มาทางซ้าย… ผมทนไมไ่หวต่อไปแล้วละครับ เมื่อแพ็คกระเป๋า ออกมาเรียบร้อยแล้ว ขนของออกมาจนครบ ผมก็ถลาร่อนออกมาท้าทายอากาศที่หนาวเย็นด้วยอุณหภูมิ 6 องศาเซลเซียส ออกมาเก็บความทรงจำเอาไว้สักหน่อย เพราะไม่รู้ว่าโอกาสที่จะมาเยือนอีกครั้งนั้น เราไม่รู้ว่าจะมีอีกไหม และถ้ามี เราก็ไม่รู้อยู่ดีว่าเมื่อไหร่ จากหน้าต่างของห้องอาหาร ที่เราทานมื้อเย็นกันท่ามกลางความเกรี้ยวกราดแห่งสายฝนและพายุกระหน่ำ เช้านี้ […]

27 ตุลาคม 2007 ล้อหมุนกันแต่เช้า และต้องแพ็คกระเป๋าเก็บข้าวของกันแต่เช้า เพราะคราวนี้เราจะไปเที่ยวที่ Nikko อันเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญที่ถือว่าเป็นมรดกโลก เลยทีเดียว และผมก็ตื่นทัน แต่เก็บข้าวของไม่ค่อยจะทัน เลยลงมาเป็นคนสุดท้าย ปล่อยให้หลายๆสายตามองด้วยความรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เสียดายที่เราจะต้องจากเมือง Utsunomiya เมืองที่น่าอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว เราเลี้ยวขวาออกจากโรงแรม ตรงมายังสะพานข้ามคลอง ซึ่งไม่อยากเรียกว่าเป็นคลองเท่าไหร่ เพราะกระแสน้ำที่ไหลมาค่อนข้างแรงเอาเรื่อง แล้วมาเลี้ยวขวา ที่สี่แยกเดิม ร้าน Save On ที่แวะกันเมื่อคืนก่อน ที่นี่ถือเป็นเมืองที่ค่อนข้างเจริญ ขนาดว่า ร้านแซนด์วิชขนาดเขื่องราคาแพงเอาเรื่อง อย่าง Subway ที่เรารู้จักกันดี ยังมาเปิดสาขาที่นี่… ขึ้นสะพานข้ามแยก… โรงเรียนสอนขับรถในญี่ปุ่น เขามีรูปแบบสนาม ที่แตกต่างจากเมืองไทย มากกกกกกกกกกก และแน่นอนว่า การจะสอบใบขับขี่ในบ้านเขานั้น ยากเย็นแสนเข็ญกว่าบ้านเรามิใช่เล่น คงไม่ต้องบอกนะครับว่า อย่างไร ภาพภาพเดียว บอกทุกอย่างไว้หมดแล้ว โดยที่ผมไม่ต้องเล่าอะไรเพิ่มเติม เราขึ้นทางด่วน Tohoku อันเป็นทางด่วนสายที่บ่ายหน้าขึ้นเหนือ และมาแวะพักที่จุดพักรถข้างทางกันเล็กน้อย จากใบไม้รอบข้าง ทำให้เราพอจะอุ่นใจได้ว่า ความสวยงามของนิกโก้ ที่รอเราอยู่นั้น มันจะออกมาประมาณไหน และถ้าผม เล็งกล้องดีๆ มือไม่สั้นกว่านี้สักหน่อย ฟิต / […]

25 ตุลาคม 2005 6.42 น. เมื่อคืนนี้ ลงไปเดินถ่ายรูปเล่นที่ สวนสาธารณะ ด้านหลังห้าง Aqua City ซึ่งจะมองเห็นสะพาน เรนโบว์ บริดจ์ อย่างชัดเจน สวนสาธารณะที่นั่น ก็ไม่ต่างอะไรกับบ้านเราเท่าไหร่ คือ มีคู่หนุ่มสาวมาเดินจูงมือคุยกัน เป็นเรื่องธรรมดา แต่เขาจะมีรถ Mitsubishi Minica คันเล็กๆ ไว้ขับคอยตรวจตรา วนรอบตลอดทั้งคืน เพื่อป้องกันพวกมิจฉาชีพ หรือพฤติกรรมไม่เหมาะสม มีบางกลุ่มตั้งก๊วน จิบเบียร์ ริมน้ำก็มี และเป็นผู้หญิงทั้ง 3 คนเลย แล้วก็ขึ้นมาใช้เวลาส่วนใหญ่บนห้องพัก มีความสุขอยู่กับกองแค็ตตาล็อกรถรุ่นเก่าๆ ที่ถลุงเงินซื้อไปอย่างเป็นบ้าเป็นหลังเมื่อวานเย็น ส่วนแค็ตตาล็อกรถรุ่นใหม่ๆ ก็แพ็คลงกล่อง DHL ส่งกลับบ้านไปก่อนตั้งแต่อยู่ในงานแล้ว ดังนั้น คราวนี้อยากจะเดินดูอะไรในงานวันนี้ อยากถ่ายรูปอะไร คงจะทำได้ถนัดขึ้น …. ใครสังเกตรูปข้างนี้ ก็คงพอจะเห็นว่า มีแค็ตตาล็อก Accord CA รุ่นปีราวๆ 1988 ภาคภาษาญี่ปุ่นอยู่ เล่มนี้ เป็นแค็ตาล็อกอีกเล่มหนึ่งที่ ผมเคยคิด อยากได้ อยากหามาตั้งแต่เด็กๆ และไม่นึกว่าจะได้มาเป็นเจ้าของในวันนี้ […]

(ต่อจากตอนที่ 1) ผมเดินกลับไปยัง Aqua City อีกครั้ง ไปรอที่หน้าร้าน HMV เพื่อจะพบกับพี่ตุ้ม ผู้ซึ่งพาผมกลับไปพบกับคณะของเราอีกครั้ง และพอทันทีที่ไปถึงร้านอาหารแนวปิ้งๆย่างๆ ซึ่งตั้งอยู่เป็นโซนเดียวกันในชั้น 4 ของ Aqua City แทบทุกคนในกลุ่มของเรา พากัน เฮลั่นร้าน รู้สึกอาย ขายขี้หน้าเป็นใช้ได้เลยครับ แหะๆ ไปหลงอยู่ตั้งครึ่งชั่วโมง แต่ก็ยังดีที่กลับมาทันได้ิชิมรสชาติของพ่อครัวที่นี่ ซึ่งฝีมืออร่อยใช้ได้เลย ส่วน ปลาหมึกที่โรยอยู่บนจานนี้ ก็ปลิวไสวไปมา เหมือนมีชีวิต บางทีก็ไม่กล้ากินเหมือนกัน 21.30 น. แล้ว ผมนัดกับน้องบอมบ์ เพื่อนคนไทยที่ญี่ปุ่น เอาไว้ว่าจะพบกันสักหน่อย หลังจากที่ไม่ได้พบกันมา 2 ปี เวลากระชั้นเข้ามา ผมนึกว่า น่าจะพอเดินทางไปหาได้ แค่เวลาครึ่งชั่วโมง… แต่พอเอาเข้าจริง มันไม่ได้ใช้เวลาสั้นขนาดนั้น… การเดินทาง จากโอไดบะ ไปยังชินจูกุ นั้น ทางที่สะดวก และเหมาะกับคนที่ไม่ค่อยจำทางมากที่สุดคือ ขึ้นรถไฟโมโนเรล สาย Yurikamome จากสถานี Daiba ไปลงที่สถานีต้นทาง Shimbashi เป็นเงิน 160 […]

23 ตุลาคม 2007 6.00 น. อาคารผู้โดยสาร ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ 2 ปีแล้วสินะ กับการไปเยือนญี่ปุ่นครั้งหลังสุด วันเวลา ช่างหมุนเวียนเปลี่ยนผันไปย่างว่องไวเหมือนอย่างจิตใจคนที่ผันแปร และวันนี้ ผมก็ได้รับโอกาสให้ไปร่วมเดินทางไปเยือนญี่ปุ่น เป็นครั้งที่ 3 ในรอบ 10 ปี คราวนี้ มีโอกาสร่วมคณะไปกับ กลุ่มสื่อมวลชนไทย และบริษัท ฮอนด้า ออโตโมบิลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ผมออกอาการงงเล็กน้อย เมื่อลากกระเป๋าสัมภาระใบใหญ่ 1 ใบ ซึ่งมีกระเป๋าลากใบเล็ก แฝงตัวอยู่ในนั้น มาถึงจุดนัดพบกัน แล้วไม่พบเห็นสมาชิกคนใด ร่วมคณะทัวร์ จนเริ่มนึกเลยเถิดไปว่า เอ เรามาผิดวัน ผิดเวลานัดหรือเปล่า แต่หลังจากนั้นไม่นาน ชาวคณะ ต่างเริ่มทะยอยเดินทางมาพร้อมหน้าพร้อมตากันจนครบ ทำให้ใจชื้นขึ้นว่า วันนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างน่าจะเป็นไปด้วยดี แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ใช้บริการที่นี่ แต่มาวันนี้ สนามบินสุวรรณภูมิ ดูกว้างขวางใหญ่โต ทันสมัย และตกแต่งด้วยรูปแบบ โครงสร้างเหล็ก กับ ปูนเปลือย ซึ่งไม่แน่ใจว่า เป็นความตั้งใจของคนออกแบบ หรือเป็นความพยายามในการลดต้นทุน ของใครบางคนกันหรือเปล่า? หลังจากผ่านพิธีการตรวจคนออกเมือง […]

26 ตุลาคม 2007 6.30 น. Higashi Nihon Hotel Utsunomiya , Tochigi , Japan เช้าวันที่อากาศไม่สู้จะเป็นใจนักอย่างนี้ เมื่อมองออกมานอกหน้าต่างจากห้องพักบนชั้น 8 ของโรงแรม ฮิกาชิ นิฮอง ที่อุตสึโนะมิยะ (จากรูปข้างบน ทำให้ผมหวั่นไหวอยู่บ้าง และได้แต่ภาวนาว่า ขออย่าให้อากาศเลวร้ายลงนักเลย เพราะวันนี้ละ คือวันที่เรารอคอยมาตลอดในตารางทริปเยือนญี่ปุ่นกับฮอนด้า คราวนี้ เพราะว่าเราจะได้ไปขับรถยนต์รุ่นใหม่ๆของฮอนด้ากัน ไม่ว่าจะเป็น New Accord , Civic Type-R , FCX Concept , และอีกหลายๆรุ่นเลยทีเดียว เนื่องจากลงมาช้าไปพอสมควร รถใกล้จะออกแล้ว เลยมีเวลาตอดมื้อเช้าไปเพียงแค่นี้ รสชาติอาหารของโรงแรมนี้ถือว่า พอใช้ได้ คือ เกือบดีเยี่ยม ถ้าเทียบกับ มาตรฐานโรงแรมอื่นๆที่เจอมาในญี่ปุ่น และผมเพิ่งมาค้นพบเอาที่นี่ว่า แซลมอนย่าง กับไข่หวาน เนี่ย กินกับข้าวสวยร้อนๆ อร่อยที่สุด รวมทั้งของขึ้นชื่อของที่นี่อีกอย่างหนึ่ง ก็คือ "เกี้ยวซ่า่" อาหารโปรดอีกชนิดหนึ่ง ที่ผมชอบทานมาตั้งแต่เด็กๆ ในยุคสมัยที่ […]

————————————————– 24 ตุลาคม 2007 06.00 น. Le Meridian Hotel Odaiba Tokyo Japan ผมถูกปลุกด้วยเสียงของโทรศัพท์มือถือ Sony Ericsson ที่ผมพกมาอยู่ญี่ปุ่นด้วยเหตุที่ว่า ตั้งใจจะใช้เฉพาะฟังก์ชันเครื่องเล่นเพลง MP3 Walkman เท่านั้น ตามธรรมดาแล้ว ผมควรจะตื่นตอนที่พระอาทิตย์โผล่พ้นจากขอบฟ้าไปแล้วสัก 3 ชั่วโมง แต่ขืนทำแบบนั้น มีหวังจะโดนพี่ๆเพื่อนๆสื่อมวลชนไทย ผู้ร่วมคณะทัวร์ รวมทั้งพี่ๆจากทางฮอนด้า เขาปล่อยเกาะลอยแพ ให้นั่งรถแท็กซี่ ตามไปที่งาน โตเกียวมอเตอร์โชว์ ตามลำพังเป็นแน่ ผมก็เลยต้องยอมตื่นนอนแต่เช้าและปลุก พี่ร่วมห้อง ที่นอนขี้เซาได้ไม่แพ้กันเท่าไหร่ ให้ตื่นจากภวังค์ ทั้งที่แข่งกันกรนดังสนั่นลั่นห้องมาตลอดทั้งคืน (แถมด้วยเสียง อี๊ดอ๊าดๆ ที่ผมสงสัยนักหนาว่า มันคือเสียงอะไรกันแน่ จะเป็นเสียงสปริงของเตียงนอน ก็ไม่ใช่ เพราะเตียงก็ไม่ได้เคลื่อนตัวขย่มขึ้นลงนี่นา กว่าจะรู้แจ้งได้ ก็ปาเข้าไปคืนที่ 4 ของทริปนี้ว่า เป็นเสียงบดขยี้กัน ระหว่างซี่ฟัน ของพี่บัดดี้ผมคนนี้ คือ เป็นคนนอนไปขบเขี้ยวเคี้ยวฟันตัวเองไปด้วยนั่นเอง ดังลั่นชนิดชวนให้เสียวสันหลังได้ทุกครั้งเมื่อได้ยิน) บรรยากาศยามเช้าริมอ่าว Tokyo Bay นี่ก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบเหมือนกัน เราเตรียมตัวออกมาจากห้องพัก […]